jump to navigation

Амстердам хотиралари — 76 4 марта, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Кундалигимдаги битиклар

Шу ерга етиб келганим чоғ ҳориганимни ҳис этдим. Ортимда кечиб ўтган йўл-да  ҳориб қолди. Ўнгимда эса  босилиши даркор бўлган йўл ястаниб ётар эди.

***

Тун ва тонгнинг оралиғида битилган битик – у асрий нолали, мумтоз, ҳам ҳар даврга монанд  — жадид битик эди.

***

Бу аёл ҳақиқатнинг кўзига тик қарашга журъат этмади, чунки ҳар боқишида  пушаймонлик яширин эди. (далее…)

У ҳам асли сенга даҳлдор… 27 февраля, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Қуйилади бир завқу зилол,

Қия боқар сўнг шавқу ҳилол,

Улар шаксиз улгу олгандир,

Сендан нусха кўчирган Дилдор,

Тун қўйнига чўғ отган Дилдор!

Тун ҳам шошиб ёмби ёқяпти,

Сийнасига юлдуз тақяпти,

Муштарий ҳам яшнаб боқяпти,

Юлдуз каби яшноқсан Дилдор,

У ҳам асли сенга дахлдор!

Тун қўйнида тонг ҳам тўлғонди,

Бокира тонг сокин уйғонди,

Қуёш бунга қайта инонди,

Балки у-да сенга даҳлдор,

Қуёш каби чақноқсан Дилдор!

Сенинг тенгинг эмас ахир ёт,

Бу тонг Зафарни уйғотди Бомдод!

У-да менга жигар, ҳам домод,

Зарафшонда юрармисиз шод?

Мени баъзан эслармисиз ёд?

Шамол бўлиб сен оқиб келдинг,

Кипригингга гул тақиб келдинг,

Бўғизингда куй ёқиб келдинг,

Куй ҳам нусха кўчирган Дилдор,

Куй ҳам асли сенга даҳлдор.

24 апрел, 2013 йил.

Фақат сен йиғлама (роман, давоми) 26 февраля, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Яширин Муждалар

            Нурота11. “Минг қатла шукрки, нуроталикмиз!”

 

Зарнуклик бир кас уларни Нурота томон бошлаб борди, аммо Қалъага яқинлашган сари уни титроқ босди.

– Улуғ хон, бир қошиқ қонимдин кечсангиз, мен сизга бир воқени айтиб бергум.

Чингизхон ҳузурида титраб турган бошловчига  “айтавер” ишорасида бош силкиди.

– Нурота мўъжазгина, бироқ эъзоз топган гўшадир. Ҳатто етти иқлимга довруғи кетган Искандари Зулқарнайн ҳам тоғлар ортида қад кўтарган бу маскан кишиларига озор еткизмаган.

Мелоддан аввалги уч юз йигирма тўққизинчи йил жаҳон фотиҳи Искандар Зулқарнайн Нуротага яқин келиб тўхтайди. Навкарлари сабоҳда қудуқ ичидан тутун кўтарилаётганига гувоҳ бўлиб, ҳайратдан ёқа ушлашади. Бориб қарашса, тоғ ичидан чашма шарқираб оқмоқда экан. Бу Нур чашмаси эди. Улар шифобахш сувдан қониб ичгач, шаҳарни ўз ҳолида қолдириб, бошқа манзил томон йўл олишади. Муваққат тўхталган масканда эса Искандар Зулқарнайн қишлоғи нақш бўлади. Бу қишлоқ ҳозир ҳам шу ном билан аталади.

View original post ещё 336 слов

Номи Ҳабибим (15-ниҳоя) 24 февраля, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Яширин Муждалар

15. Эгилган бошни қилич кесмас

Расулуллоҳ айтдилар: “Қора седона ўлимдан бошқа ҳамма нарсага даводир.” Аёл юзини муқаддас Каъбага бурди. Муз қотган вужудини Қуръон оятлари иситди.Тонг отай деб қолган эди.

Унинг ихтиёри ўзидан чекинди. Бир лаҳза, ҳа, шундай, бир лаҳза руҳи осмонга ўрлади. Ё Раббано, қудратингдан, биров унга буни ўқиб бердими?! Ёки бу садо бўлиб янградими? Ёҳуд ўн саккиз минг олам Соҳиби буни дилига солдими? Англай олмади. Фақат тилсиз тўрт девор гувоҳ эди, бу жунунга…

“Кеча ҳам улар учун бир оятдир. Биз ундан кундузни ечиб олишимиз билан  улар зулматда қолурлар. Қуёш тинмай ўз қароргоҳи сари сайр бўлур. Бу Қудратли ва Билгувчи Зотнинг тақдири – ўлчовидир. Биз Ойни ҳам токи, у эски хурмо бутоғидек бўлиб қолгунича бир неча манзилга белгилаб-тайинлаб қўйгандирмиз.

На Қуёш учун Ойга етиш мумкин бўлур ва на кеча кундуздан ўзгувчидир. Барчалари фалакда сузиб юрур”.

Аёл йиғлар эди, бироқ у шу дақиқага қадар англаб етмаган эди, у аввал ҳам йиғлаган…

View original post ещё 1 635 слов

Мусиқий танаффус 16 февраля, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Тонг арафасида 11 февраля, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Аста-аста ёришар осмон.
Кўк юзида сўнади гавҳар…
Тонг отмоқда теграмда омон,
Уйғоняпти уйқудан шаҳар.
Ҳув нарида
тонгдек оҳиста
кема сузиб боради аста…
Кафтларимда тебранар Ҳулё,
Тутаяпман уни авайлаб,
Мендан фақат қолгани дуо —
Кафтим тўла покиза дуо.
Томиримда қондан келган,
Нафасимда жондан келган
Макони Аршу аъло…
(далее…)

Амстердам хотиралараи — 74 31 января, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Кундалигимдаги битиклар

ёлғизТун иккинчи ярмидан оғди. Соат миллари тунгги иккидан ўттиз  икки дақиқа ўтганини кўрсатиб турарди.

Аввал сочларимни, сўнгра эса пешонамни тер босди. Назаримда, миям қаттиқ ишлаб кетди. Жазбадан далолат бергувчи инжа титроқ кирди бармоқларимга. Бора-бора бир бошқача ҳолга, ижодий жазава комига тушиб қолдим. Иситмам чиққан каби жуда қизиб кетдим. Бориб юзимни муздек сувда ювдим. Менда баъзан шундай кечади. Аммо бундай ҳолимдан сира малолланмайман.Шундай жазаваки, бу хушсаодат жазба ичида қолмоқни мудом орзу қиламан… Буюк қудрат соҳиби ва ягона Иқтидор эгаси Парвардигор кўнглим сарҳадларига униб ўссин дея, зангори – ям-яшил чечакларин қадаган эди…

Ниҳоят, мен қўлёзманинг навбатдаги бобига тонгнинг этагида хотима ясадим. (далее…)

Амстердам хотиралари — 73 31 января, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

маҳзунликКундалигимдаги битиклар

Қўлёзманинг навбатдаги бобини ёзиш негадир оғир кечди. Бу ҳам вазмин, ҳам дилгир ҳодиса  эди.

Улар қувғинликнинг ўнинчи куни дарбозаси униқиб, деворлари нурай бошлаган кулбага кириб келишди. Учовлон елкаларига ортмоқлаган кийикни маҳкам тутиб, қадларини ростлаганча бир-бирига қараб қўйди-да, кейин эшиги ланг очиқ оғилхонадан ичкари киришди. Уларнинг бири ханжар тутган, бошқа бирови йиртқичларники каби панжасида қайроқ тошда пичоқ қайрарди. Хайсама эса шерикларига ҳадик ичида боқарди. Шу топ кимдир тоқат қилиб бўлмас нола ичида фарёд кўтарди. Хайсама ташқарига отилиб чиқди. Худди шу сониядан барчаси ўзгариб кетди ва мен чалғиб кетдим. (далее…)

Амстердам хотиралари — 72 31 января, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Кундалигимдаги қайддан

abstract1.jpgОдамзод сийрати нақадар мураккаб эканига амин бўлган ҳолда бошқа бир сувратни чизаман. Ижодий кайфиятда, кўргулик ва руҳиятимда содир бўлажак ҳар бир ҳодиса менинг барча беш сезгимга ўз таъсирини кўрсатади. Уларнинг функцияси ҳаётимнинг мана шу нуқтасида таътилга чиқади ва  беш сезгимнинг  жисмимга тобелиги ўз-ўзидан ғойиб кетган каби мен бошқа бир оламда яшайман… Ёзаётиб нафас ола бошлаётганим ёдимга тушади ниҳоят. Унинг сўнги бўлишини ҳеч истамадим…

Қўлёзмага  кейинги иловани киритгач,  воқеалар ривожида ўзгариш содир бўлди. Ниҳоят, мен инсоннинг нозик ва заиф томонини  ўрганган эдим. Зеро инсон фақат Нозик ва Заиф нуқтасидагина ўзининг асл суврати ва сийратини намойиш этади. Тимсол (Қутуз)нинг кўзига кўринган қиёфалар (улар фақат мамлуклар қиёфасида намоён бўлган суврат эди) улар тушидамас, айнан ўнгида содир эди.  Шунда у турфа сувратли, турфа сийратли қиёфалар ичида ўзининг асл қиёфасини оломон ичидан омон олиб чиқди. (далее…)

Амстердам хотиралари — 71 30 января, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Кундалигимдаги қайдлар

cокин кузМен бир хиллиликни ёмон кўраман. Бундай ҳолдан зерикаман. Аммо интизомни яхши кўраман. Ва яна бағрикенг, камсуқум инсонларга ҳавас қиламан. Бундай инсонлардан ўзим учун керакли ҳислатларни ахтараман… Шунинг учун баъзан ўзимни жазолаб, керагида тақдирлаб тураман.

***

Ҳар субҳидам, салотдан сўнг тонгнинг этагида шунчаки сукут ичида тик тураман. Мен чиндан бир хиллиликни ёмон кўраман. Бундай ҳолдан зерикаман. Гарчи тонг ҳодисаси, ҳар субҳидам  такрор воқеа эса-да, бунда бир-бирини мутлоқ такрор этмайдиган субҳи содиқни учратаман. Шаксиз тонгдан  илҳом оламан. Ҳар субҳидам тонгги ибодатдан сўнг, тонгнинг этагида нимадир битаман. Ҳар тонг “Нафас олиб кириб келган тонг билан қасам”, деган Илоҳнинг сўзлари тилимдан  ҳавога учади. Ва мен чинакамига нафас ола бошлайман. (далее…)