jump to navigation

Амстердам хотиралари — 97 Сентябрь 1, 2017

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

кетдимУнинг исми йўқ эди

Юрагим безовта чопди,

кўнгил оташда тобланди.

Ҳудудларда кўз очди булоқ,

Алафлар кўкарди қадами қутлуғ,

Гиёҳлар гуллади ғунчалари  оқ.

Оҳиста-оҳиста

Сирғалиб ғунчалар,  ийманиб гуллар

Қирилган қалбимни авайламоқчун

Қирилган  қалбимга  кирди мўралаб. (далее…)

Реклама

Амстердам хотиралари — 96 Июль 2, 2017

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

У кексайиб қолган кампир эса-да, Раҳим не эканин унутган эди, алалоқибат бераҳмлар ичида яшашга маҳкум этилди. Онам унга ачиниб  турган пайт,  ҳамсояи қўшнимиз кириб келди.Ўшанда гап орасида онам қўшнимизга қараб «ҳаёти исматимдан, тириклик қисматимдан асти нолимайман, берган ризқига қаноат қилган эдим, Эгам зиёдаси билан кўпнинг қаторида бизни ризқлантирди», деган эдилар. (далее…)

Амстердам хотиралари — 93 Март 6, 2017

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

«Кўнгилга ташриф» туркумидан

Туш

Отам билан дарада от чоптириб кетяпмиз,

«Қора қарға»дан ўтиб ялангликка етяпмиз,

Ҳув қояда кутаётир онам бўлиб интизор.

Она каби меҳрибон дунёда яна ким бор?

Айғир отим жиловини мен онамга бераман.

Зулфи гажак лолаларни шоша-шоша тераман,

Зангори майсалардан оша-оша тераман,

Ял-ял ёнган гулларни сўнг онамга бераман.  (далее…)

Амстердам хотиралари — 91 Сентябрь 19, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

91

“Кўнгилга ташриф” туркумидан

 

Ҳувайдо манзаралар

 

Кўнглинг меҳварига кўтарилган он,

Қаттол вужудингга қилаcан исён.

Тун бағрига олган каби кундузни,

Қоғоз яширади муқаддас сўзни.

На сўзда жило бор кечаги қадар,

На умрга кўчади тушдаги Кадар!

Эсла, дунё қандай

Оҳорли ва заррин эди? (далее…)

Амстердам хотиралари -88 Август 14, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

“Кўнгилга ташриф” туркумидан

Бир кун нурафшон

Кун туғилажак

Фавқулодда!

Вужудин занжир этганлар

Тилин банди этганлар

Сокин сўзлашарлар

Cукунатда. (далее…)

Амстердам хотиралари — 79 Март 29, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Sham“Кўнгилга ташриф “туркумидан

Шошар эдим соҳил бўйида,

Сукут сақлар эди бандаргоҳ.

Бирдан  кўнгил бўлди безовта,

Уҳ тортган пайт денгиз баногоҳ.

Елкасига шом чўккан дунё,

Ўхшаб кетди  ҳолим тангига.

Сўнгра ҳушёр тортди-ю кўнгил

Қулоқ осди соат зангига. (далее…)

Амстердам хотиралари — 78 Март 16, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

кетдим«Julianapark» бекатида

Айт, юрак! Вужудим ичига нега қамалдинг?!

Айт, вужуд! Юрагимга нега мустабид чиқдинг?!

Бу хотирани мен бир пайтлар Ҳаарлем шаҳрининг “Bushalte Julianapark” бекатида ёзгандим. Кейинчалик уни қўлёзмага илова сифатида киритдим. Бу муножот, ижодий кайфият ичида, Қақнус тумшуғида келтирган патқаламда ёзилган эди.

***

Йўқдан мени бор этдинг. Юрагимга чўғ ташлаб кетдинг! Асли заиф бир банда эдим, юзи сўлғин пажмурда эдим! Оёғидан мадори кетган, вужудида қолмаган бир жон, кўзи сўник, юраги титроқ, мадори йўқ ожиз бир япроқ! Ҳеч ким билан иши бўлмаган…   (далее…)

Амстердам хотиралари — 77 Март 4, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

nebulaКундалигимдаги қайдлар

«Замон қариб бормоқда. Йўқ, мен қариб бормоқдаман. Замон яшармоқда». Инсон боласи, кунлар келади, бунга шубҳам йўқ, очиқ-сочиқ ҳаёсизликлардан буткул безади; покиза иқлимни, осойишта муҳитни истаб қолади ва инсон зоти ахлоқий покликка — Қибласига талпинади… Одам аҳли Юксак Илоҳ буюрган соф инсоний ва ахлоқий туйғу атрофида — Вахдати оламда бирлашади. Мен нафсоний майлларни акс эттирган асарларга кўзи тушган заҳоти нигоҳини қайирган Қизни кўрган оним, суюниб кетдим. Рости, жуда бошқача бўлиб кетдим. Ҳали дунё ўз ўқидан чиқиб кетгани йўқ, дея пичирладим. (далее…)

Амстердам хотиралари — 76 Март 4, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Кундалигимдаги битиклар

Шу ерга етиб келганим чоғ ҳориганимни ҳис этдим. Ортимда кечиб ўтган йўл-да  ҳориб қолди. Ўнгимда эса  босилиши даркор бўлган йўл ястаниб ётар эди.

***

Тун ва тонгнинг оралиғида битилган битик – у асрий нолали, мумтоз, ҳам ҳар даврга монанд  — жадид битик эди.

***

Бу аёл ҳақиқатнинг кўзига тик қарашга журъат этмади, чунки ҳар боқишида  пушаймонлик яширин эди. (далее…)

У ҳам асли сенга даҳлдор… Февраль 27, 2016

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

Қуйилади бир завқу зилол,

Қия боқар сўнг шавқу ҳилол,

Улар шаксиз улгу олгандир,

Сендан нусха кўчирган Дилдор,

Тун қўйнига чўғ отган Дилдор!

Тун ҳам шошиб ёмби ёқяпти,

Сийнасига юлдуз тақяпти,

Муштарий ҳам яшнаб боқяпти,

Юлдуз каби яшноқсан Дилдор,

У ҳам асли сенга дахлдор!

Тун қўйнида тонг ҳам тўлғонди,

Бокира тонг сокин уйғонди,

Қуёш бунга қайта инонди,

Балки у-да сенга даҳлдор,

Қуёш каби чақноқсан Дилдор!

Сенинг тенгинг эмас ахир ёт,

Бу тонг Зафарни уйғотди Бомдод!

У-да менга жигар, ҳам домод,

Зарафшонда юрармисиз шод?

Мени баъзан эслармисиз ёд?

Шамол бўлиб сен оқиб келдинг,

Кипригингга гул тақиб келдинг,

Бўғизингда куй ёқиб келдинг,

Куй ҳам нусха кўчирган Дилдор,

Куй ҳам асли сенга даҳлдор.

24 апрел, 2013 йил.