jump to navigation

Бўшлиқ Манзаралари 22 января, 2012

Posted by Shahodat in Шеърият.
add a comment

 

Чўзса қўли етмас – зубарижат Танҳолик,

Қулоқ тутса, куйлар ёнаверса – Раҳмонлик!

Бир лаҳза туриб қолса, эшитиб шодмонлик,

Бир кам дунё дерлар, яна тилар омонлик.

Лаҳза дақиқага қоқаверар қош…

Сарҳадларга ҳомуш қўйиб бош,

Кўнгил осмон қадар юксалар,

Кипригидан тўкиб зарли ёш,

Уйғотади барчани қуёш.

У ўзи бир ҳокисор инсон,

Кичкина уй кенг унга ҳамон,

Магар унинг руҳи сиғмаган,

Ўн саккиз минг олам тор деган.

У бир чечак унмаган ҳали,

Қум қатига дардини айтган,

Сўлмоқ кузнинг ишими асли,

Ердан униб тупроққа қайтган.

(далее…)